‘Er is altijd een manier om door te gaan’

De voordeur van het appartement op de eerste etage staat al open. Links de badkamer, vol met was, en rechts de slaapkamer. Bloeiende planten op de vensterbank, grote eikenhoutenkasten tegen de wand. Clara Scholten (92) is druk in de weer met handdoeken. Ze heeft last van lekkage en heeft geen idee waar die vandaan komt.... Lees verder →

Hoe hij rook weet ik nog precies

Sinds haar trouwen woont Diet te Laak (87) samen met haar man in hetzelfde huis, aan de rand van Zutphen. De muur bij de eethoek hangt vol met foto’s die herinneren aan een leven lang samen met haar man en kinderen. De zeilboot, de kinderen en kleinkinderen. Een neef ontdekte nog niet zo lang geleden... Lees verder →

Indië zit in mijn zintuigen

Langs de IJssel in Deventer woont mevrouw Mady Schoenmaker-Ament (82). Vanuit het statige pand kijkt ze uit over het water, een prachtig uitzicht. Het appartement op de eerste etage is licht, aan de muren hangen kunstwerken. “Er zit ook werk van onze dochter bij”, zegt Mady strots. Tot dat ze kinderen krijgt, woont Mady dan... Lees verder →

‘We hebben heel veel geluk gehad’

Het appartement in het historische stadje Doesburg is netjes en modern ingericht. Dick Kampen maakt een jonge indruk. Dat hij de week na het interview 81 wordt, zou je zo niet zeggen. Volgens kleindochter Sophie heeft haar opa een fotografisch geheugen. Dat moet ook wel, anders zou hij zich niet zoveel herinneren over zijn eerste... Lees verder →

‘De Molukken is en blijft mijn thuis’

Ze is niet alle dagen meer even helder, vertelt haar zoon Roberto Wattimena als we contact hebben voor het maken van een afspraak. Ik wil het toch proberen, want ook de Molukse kant van ons koloniale verleden wil ik belichten. Jacoba Halussij is inmiddels 87 jaar en woont, dankzij de hulp van haar kinderen, nog... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑