Met deze zin begon het allemaal. Door herinneringen en levensverhalen op te schrijven, blijft er iets bewaard voor volgende generaties. In mijn boek Lang zal ze leven portretteerde ik zestien vrouwen van 90 jaar en ouder.
Nu richt ik mij op vrouwengeschiedenis. Ik onderzoek en schrijf over vrouwen, hun levens en de tijd waarin zij leefden. Door naar het verleden kijken, zoek ik naar verbindingen met het heden. Wat vertellen deze verhalen ons vandaag? En hoe kijk ik, vanuit mijn eigen leven en ervaringen, naar de keuzes die zij maakten en naar de manier waarop zij leefden?
Recente berichten
De vrouw die terugkeek
Het is een zonnige najaarsdag. En best een hele klim om de wijk op de heuvel aan de rand van Parijs te kunnen bewonderen. De cappuccino is stevig aan de prijs, maar het café in art deco-stijl maakt een hoop goed. Tot 1860 is Montmartre een dorp op een heuvel, met windmolens, wijngaarden en moestuinen. Een…
Toen ik meetelde
Langs een lommerrijke weg in Vorden staat het huis van Reindje Groot Jebbbink. Links en rechts staan boerderijen, iets verderop kasteel Den Bramel en landgoed Enzerinck. Je kijkt er van weiland naar akker, met houtwallen als groene randen en moddersporen van tractorbanden. Ze is net 84 geworden, maar nog zo fit als een hoentje. Nog…
‘Tussen stal en stilte’
Aan het eind van het Brabantse dorpje Haghorst staat het boerenbedrijf van de zoon van Lien Hesselmans (93). De auto’s staan keurig op het ruime terrein, een deur van een loods staat open. Hier staat een grote vrachtwagen voor het transport van varkens. Voor de deur van het woonhuis staan beelden van varkens en ook…
